Deze week is het de landelijke actieweek thuiszitters.

Laten we het daar nu eens niet over gaan hebben.

Laten we het hebben over paarden, leuke dieren!

We weten allemaal dat paarden in een manege horen. Ze hebben
ieder hun eigen box. Ze krijgen dagelijks hun voer; wat toch ook echt wel op de
persoonlijke behoefte is aangepast; niet ieder paard hoeft dezelfde
hoeveelheid; de een krijgt 3 kg krachtvoer; de ander krijgt 1,5 kg. Ook kunnen
niet alle paarden op dezelfde wijze ingezet worden in de lessen. Het ene paard
moet meer lopen dan het andere paard om zijn energie kwijt te kunnen. En niet
alle paarden zijn geschikt voor de beginnerslessen.

Maar we weten allemaal dat ondanks deze verschillen alle
paarden thuis horen op een manege. In de les doen ze sociale contacten op; ze
lopen met de andere paarden. Dat sociale contact hebben ze nodig voor hun
sociale ontwikkeling, paarden zijn immers sociale groepsdieren. En aangezien de
paarden de rest van de tijd in hun eigen stal staan zijn de lessen wel belangrijk
voor dat sociale contact.

Maar we weten
allemaal dat ieder paard zich goed zal ontwikkelen in een manege.

Vanochtend zag ik een bericht voorbij komen van een manege
die voor ieder paard de box had uitgebreid met een stukje uitloop. De paarden
nog steeds gescheiden van elkaar, maar ze hadden iets meer ruimte en konden nu
zelf kiezen binnen of buiten te staan. Een stap in de richting al. Er was toch
geen reden aan te nemen dat een box voor 3x4m niet voldoende is voor een paard
om ca 20 uur per dag in de verblijven? Dan volgen de berichten; er lijkt een
trend te zijn de laatste jaren; meer maneges investeren in het welzijn van de
paarden, en houden het niet alleen bij een uitloop ter grootte van 2 stallen
gekoppeld aan de box. Er zijn meerdere maneges die de paarden nu 24/7 buiten in
een kudde houden; de paarden bitloos en zonder hoefijzers laten lopen, en dat
het ten goede komt van het welzijn van de paarden.

Wat? Lijkt er wat te veranderen dan? Een manege in de meest
reguliere vorm is toch een goede plek voor ieder paard?

Wat als ik nu zeg dat niet ieder paard goed zal gedijen op
een manege? Er zijn zoveel paardeneigenaren die met zekerheid zullen uitspreken
dat hun paard niet geschikt is voor manegewerk; te sensibel, of ze vinden het
gewoon zielig. Zo’n paard kan in verzet gaan of in paniek; met een angstig of
exploderend paard tot gevolg. Het zou toch wat zijn als we een wet zouden hebben
die verplicht om ieder paard in een manege, in een box te houden en te laten
deelnemen aan de manegelessen; en dat het zelf voorzien in goede privélessen
van een goed opgeleide instructeur/instructrice niet volstaat voor de wet, laat
staan dat je denkt voldoende kennis, ervaring en common sense te hebben het
paard zelf te beleren en je als eigenaar aangeklaagd wordt omdat men zich
ernstig zorgen maakt over het welzijn van het paard; daar de manege de enige
plek is waar het paard beleerd kan worden en goede verzorging en voeding zal
krijgen.

En dan blijkt er ineens allerlei kennis en info naar boven
te komen over allerlei andere manieren waarop er beter omgegaan kan worden met
paarden; hoe zelfs een gerenommeerd commercieel paardenvoedingsmerk zijn
voeding aanpast tot een steeds natuurlijker product. Ineens schieten de paddock paradises als paddenstoelen
uit de grond. Hoe maneges nu hun concept aanpassen om nu eens aan het
paardenwelzijn te denken. En dan nog is niet ieder paard een manegepaard. Ik
ben wel blij dat er steeds meer maneges denken aan het paardenwelzijn.

Deze week dus de landelijke actieweek thuiszitters. Ken je een thuiszitter?
Weet je wat een thuiszitter is? Laten we samen zorg hebben voor deze
thuiszitters en de gezinnen om hen heen. Laten we weten waar het om draait in
thuiszitten. Laten we de vooroordelen los laten en de wanstaltige oplossingen
die een hoop bureaucratie aan elkaar weten te rijmen in het gevecht tussen zorg
en onderwijs, maar waarbij het belang van het kind even vergeten wordt. Laten
we kijken naar wat een kind nodig heeft om tot leren te komen, om tot zijn/haar
eigen ontwikkeling te komen, om tot zichzelf te komen om te kunnen ontwikkelen
tot een draagkrachtige volwassene. De kinderen kwamen niet zomaar thuis.
Thuiszitten verschilt significant van thuisonderwijs. Veruit de meeste, zo niet
alle thuiszitters, hebben een vorm van schade opgelopen in het traject wat
voorafging aan het thuiszitten. Veel ambtenaren en hulpverleners die erover na
denken, zonder te communiceren met het kind of de ouders zelf; zonder te
luisteren naar wat dit kind nu nodig heeft; welk onderwijs wel passend zou
zijn. Maar hoe? De wet passend onderwijs is toch van kracht? Dan is onderwijs
toch passend? Niets is minder waar; sinds passend onderwijs lijken de aantallen
van thuiszitters juist toe te nemen. Opvallend veel hoogbegaafde kinderen
blijken geen plek meer te hebben in school. Laten we deze kinderen steunen om
wel onderwijs te mogen genieten; want onze wet schrijft voor; ieder kind heeft
recht op ononderbroken onderwijs. Onderwijs; dat kan in iedere vorm zijn;
schoolonderwijs, maar ook thuisonderwijs of IVIO of democratisch onderwijs,
hoogbegaafdheidsonderwijs. Wat is onderwijs immers? Is dat verplicht verblijven
in een ruimte waar je niet tot leren kunt komen of is dat echt leren en leven?

Mocht een paard niet geschikt zijn voor manegelessen, zoek een goede instructeur uit die bij het paard en bij jezelf past als je zelf niet in staat bent een paard (en jezelf) te beleren, of beter nog; gewoon samen een team te worden en samen te leren. En geniet van het leren en leven!